Aktualności

Elżbieta Dworak wybrała się w miesięczną podróż do największego wyspiarskiego kraju świata -€“ Indonezji -€“ ponad 17 tys. wysp z czego tylko 6 tys. jest zamieszkałych. Przejechała od Jawy po Flores odwiedzając 8 wysp, wspięła się na 3 aktywne wulkany (Bromo, Kawah Ijen i Kelimutu). Zobaczyła z bliska smoki z Komodo. Nurkowała w ciepłych morzach obserwując bogate życie na rafach koralowych. Podziwiała świątynie z listy Unesco w Prambanan i Borobudur. Indonezja jest wymarzonym miejscem na spędzenie wakacji w środku naszej europejskiej zimy, temperatura gwarantowana powyżej 30 stopni C.

Elżbieta Dworak - artysta fotografik, członek ZPAF, z zamiłowania podróżnik

Światy współistniejące - zdefiniowane, określone, podzielone. Światy które nas otaczają - Ożywiony i Nieożywiony. Jakże prosto jest coś sklasyfikować i wyodrębnić. Człowiek ze swej natury dążył zawsze do zaszufladkowania i zdefiniowania rzeczywistości. Na szczęście otaczająca nas Przyroda jest swoim własnym Bytem i nie przejmuje się ludzkimi pomysłami. Różnorodność barw, struktur nie zawęża się do określonego Świata. Przenikają się one  płynnie, uzupełniając wzajemnie i dopełniając. Ulotność, Kruchość, Subtelność, Piękno to domena Świata ... . Tak, oczywiście te określenia mogą dotyczyć zarówno części Ożywionej jak i Nieożywionej. Światy definiowane jako swoje przeciwstawieństwa nimi nie są. Współistnieją, egzystują, otaczają nas tworząc Świat Rzeczywisty, Tajemniczy, zaskakujący Bogactwem form przekazu. Delikatne, jak muśnięte pudrem, skrzydła motyla i zimne kryształy zatopione w kamieniu i jeszcze gdzieś pomiędzy porosty na gładkiej skale - jakże bliskie a zarazem odległe. Ożywają w promieniach słońca, w kropli porannej rosy, schowane przed wścibskim ludzkim spojrzeniem. Ukryte tak blisko, że nie potrzebna wyprawa na koniec Świata - na koniec Światów. - Adam Adamski.

Adam Adamski - zawodowo związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pełni tam funkcję Kierownika Muzeum Przyrodniczego Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi. W swojej pracy stara się połączyć Naukę i Sztukę. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików oraz Związku Polskich Fotografów Przyrody. Uczestnik wielu zbiorowych i indywidualnych wystaw fotograficznych. www.Adamscy.pl

"Sprawy bieżące" to wystawa stanowiąca dorobek 5 lat działalności pracowni. Prezentowane będą prace Martyny Chmielewskiej, Michała Chojnackiego, Olgi Karwowskiej, Katarzyny Kędroń, Katarzyna Krakowiak, Haliny Marduły, Magdaleny Mikuckiej, Katarzyny Sawickiej, Michała Środka, Karoliny Zajkowskiej oraz Wiktora Zawiszy.

Każda fotografia jest niepowtarzalna. Ale nie każda przenosi ważne znaczenia, istotne komunikaty. Fotografia autorska to taka, poprzez którą staramy się dotrzeć do własnego wnętrza i objaśnić je innym ludziom. To fotografia, która jest formą subiektywnej autoprezentacji, ale posługuje się językiem zrozumiałym dla odbiorcy. Jest zatem hermetyczna, symboliczna i wieloznaczna, ale jednocześnie syntetyczna i uniwersalistyczna w swoim przesłaniu. Ważnym narzędziem na etapie tworzenia takich zdjęć jest nieskrępowana stereotypem wyobraźnia, zaś na etapie odbioru - umiejętność poszerzonej, wieloaspektowej interpretacji ich treści. - Piotr Komorowski

Piotr Nadolski (rocznik 1965) z wykształcenia elektronik, pracuje jako informatyk. Wolny czas dzieli między dwie pasje: muzykę i fotografię. Tą ostatnią na poważniej zainteresował się w 2002 r. gdy w Galerii Zarzewskiej poznał Marka Trzeciaka. Dzięki niemu zaczął zgłębiać tajniki fotografii. Poznał środowisko fotografów przyrody. W 2004 wstąpił w szeregi Związku Polskich Fotografów Przyrody. Obecnie jest prezesem okręgu łódzkiego. W 2009 r. został członkiem Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego. Jego zdjęcia wykorzystane zostały w prezentacji walorów przyrody polskiej towarzyszącej wystawie EXPO 2005 w Japonii. Zdobywał nagrody i wyróżnienia na Międzynarodowych Festiwalach Fotografii Przyrodniczej w Izabelinie. W 2004 r. zajął pierwsze miejsce w konkursie "Ekologia w Obiektywie" w kategorii przyroda. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych.

"Myśli nieuczesane" to próba pokazania piękna kobiecego ciała bez szukania dodatkowych pretekstów, tworzenia historii itp. Od samego początku realizacji tego projektu wiedziałem, że muszą to być zdjęcia kobiet, które spotykam w pracy, w sklepie, w klubie, na wernisażach, na lodowisku itp. Nie chciałem szukać modelek poprzez agencje, portale, czy fora związane z fotografią. Chodziłem więc z teczką pod pachą i gdy uzbierałem odpowiednią porcję odwagi zaczepiałem, pokazywałem zdjęcia i namawiałem do wzięcia udziału w projekcie mówiąc wprost, że chodzi o zdjęcia aktów i późniejszą ich prezentację na ścianach galerii. Wystawa jest więc efektem odwagi zarówno mojej jak i modelek, którym bardzo dziękuję za wsparcie i współpracę. Piotr Nadolski.

Anna Czerepińska jest studentką V dyplomowego roku na Wydziale Realizacji Obrazu Filmowego, Telewizyjnego i Fotografii Wyższej Szkoły Sztuki i Projektowania w Łodzi.

"Dzień za dniem" powstał w pracowni prof. Mirosława Araszewskiego. W komentarzu odautorskim Anna Czerepińska zwierza się: "Nie można oddzielić sposobów doświadczenia świata od sposobów doświadczenia ludzi... To pewnego rodzaju opowieść o życiu - o mnie samej. Część wewnętrznego autoportretu. Ludzie, z którymi żyję - ich emocje, postawy, wzajemne relacje â?? budują wielką część mojego świata. Ich historie tkwią głęboko w mojej tożsamości. Dzięki nim odkrywam świat moich idei - tylko pozornie odległy i nieznany, w rzeczywistości bliski - docieram do momentu, kiedy to, co wydawało się trudne i nieosiągalne - staje się proste i oczywiste, a wszechogarniający wirtualny świat przygasa na chwilę w konfrontacji z dobrem, pięknem i prawdą."

Tomasz Adam Fularski (ur. 1957 w Łodzi) - student dyplomowego roku na wydziale Realizacji Obrazu Filmowego, Telewizyjnego i Fotografii Wyższej Szkoły Sztuki i Projektowania w Łodzi. Wykładowca Międzynarodowego Forum Fotografii "Kwadrat" we Wrocławiu. Asystent w Pracowni Fotografii Reklamowej w WSSiP. Autor cykli "Za Betonową Kurtyną" (2007), "Oczekiwanie" i "Cudowne przeczucie śmierci" (2008), "Krąg", "Azyl" i "Pulpa" (2009), "Duma" (2010) oraz "Cisza" (2011). Fotografie Tomasza A. Fularskiego otrzymały w 2010 r.oraz w 2011 r. Honorowe Wyróżnienia w kategorii "Fine art" międzynarodowego konkursu fotograficznego International Photography Awards (IPA), a w 2011 r. Grand Prix na Piotrkowskim Biennale Sztuki.

"3 strony medalu" zawiera pozornie niezwiązane ze sobą cykle fotografii: "Azyl", "Duma" oraz "Cisza".

Jury w składzie: prof. Aleksander Błoński - PWSFTviT, ZPAF; Krzysztof Lipiński - PWSFTviT; prof. Andrzej Różycki - ZPAF; Wojciech Tkaczyński - PWSFTviT, ŁTF; Piotr Szczegłów - ZPAF; Zbigniew Wichłacz - PWSFTviT, ZPAF przyznało następujące nagrody:

• Złoty medal ŁTF za twórczość artystyczną - Adamowi Zielińskiemu za zestaw czterech prac "Głębia ostrości"
• Srebrny medal ŁTF za twórczość artystyczną - Izabeli Zielińskiej za zestaw czterech prac "xxx 1"
• Brązowy medal ŁTF za twórczość artystyczną - Piotrowi Pardusowi za pracę "Dźwięk"
• Dyplom ŁTF za twórczość artystyczną - Witkowi Kurowskiemu za zestaw trzech prac "Notatki z podróży"
• Dyplom ŁTF za twórczość artystyczną - Mariuszowi Nowickiemu za pracę "Zapętleni w czasoprzestrzeni"

Wszystkie wyróżnione prace można można obejrzeć na naszym blogu: http://galerialtf.blogspot.com/

Jak fotografować? Gdzie znajdować wzory odpowiadające współczesnym poglądom estetycznym i socjologicznym, a także pragnieniom osób stojących z obydwu stron aparatu fotograficznego, to jest modela i fotografa?  Niezbędnym jest rozbudzenie w sobie zdrowej ciekawości poznawczej w różnych dziedzinach sztuki: w malarstwie, fotografii, teatrze, muzyce, ale również w literaturze, psychologii, socjologii. To są podstawy pracy na planie fotograficznym. Dzięki temu bardziej świadomie wykorzystujemy możliwości obrazu fotograficznego w oddziaływaniu na widza, tworzymy czytelny, zrozumiały przekaz. Nie naśladujmy nawet największych mistrzów. Zawsze będziemy kimś nieautentycznym, a nasze prace będą odczytywane jako wtórne. Jedynie nasza inność i wyjątkowość może wzbudzić zaciekawienie i szczery podziw dla naszego rozumienia sztuki. Fotografujmy własną bajkę! - Dr Sergiusz Sachno

Agnieszka Noworyta - 1984 Łódź. Fotografuje bez zobowiązań, pomiędzy Sieffem a Newtonem. Jej zdjęcia to zapis chwil, kiedy zmysły na ułamek sekundy rozsadzają spokojny bieg myśli.

Łukasz Skowroński - 1986 Bydgoszcz. W 2010 r. kończy studia wyższe w Instytucie Socjologi UŁ katedra dziennikarstwa i komunikacji społecznej. Obecnie zajmuje się fotografią reklamową i artystyczną, prowadzi kursy fotografii cyfrowej. Kreowanie świata znajdującego się przed obiektywem, a także obcowanie z zaangażowanymi w każdy realizowany pomysł ludźmi to dla Łukasza największe zalety pracy w tej branży. Jego zawodowym marzeniem jest możliwość całkowitego poświęcenia się fotografowaniu mody.

Michał Awin - 1987 Łódź. Miłośnik zarówno tradycyjnych, jak i cyfrowych technik obrazowania fotograficznego. Zajmuje się głównie fotografią mody portretową, oraz personalnymi projektami. Bezustannie poszukujący inspiracji. W swojej twórczości stara się  ukazać nową jakość, nieschematyczność oraz estetyczną więź z przekazem. Pragnie utrawalać  to co osiągalne jedynie w wyobraźni. Jego marzeniem jest fotografowanie projektów haute couture.

"Łabędzie gody - to próba pokazania intymnego fragmentu życia łabędzi podczas tańca godowego. Od momentu wykonania pierwszego zdjęcia do wykonania zdjęcia ostatniego upłynęło ponad 90 minut. Tempo w jakim następowała zmiana akcji, wymagało podejmowania błyskawicznych decyzji w zakresie ustawienia aparatu. Każde dłuższe zastanowienie powodowałoby stratę kolejnych niepowtarzalnych ujęć. Zdjęcia zostały wykonane 23 kwietnia 2011 roku. Ostatnie zdjęcie młodego łabędzia powstało 5 listopada. Zostało zrobione w tym samym miejscu, w którym odbył się taniec godowy. Można domniemywać, że jest to owoc kwietniowej miłości. A miejscem tym był park im. J. Piłsudskiego w Łodzi, czyli popularne Zdrowie. Jak widać w Łodzi też wiele się dzieje. A łódzkie parki są piękne." - Andrzej S. Stanisławski.

Andrzej Stanisław Stanisławski - absolwent Uniwersytetu Łódzkiego. Miłośnik fotografii. Członek Zarządu Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego. Autor wielu wystaw poświęconych Łodzi i łódzkim czterem kulturom. Współpracował z Biurem Promocji i Współpracy z Zagranicą Urzędu Miasta Łodzi, Gazetą Wyborczą przy tworzeniu spacerownika po Łodzi żydowskiej, z Muzeum Miasta Łodzi podczas zjazdu rodziny Poznańskich i wieloma innymi instytucjami. W swoich  dotychczasowych pracach pokazywał głównie łódzkie nekropolie. Szczególne znaczenie dla twórczości fotograficznej miał cmentarz żydowski w Łodzi. Tajemniczość i magia tego miejsca zaowocowała wydaniem wraz z wydawnictwem "HAMAL" albumu o największym cmentarzu żydowskim w Europie, gdzie spoczywa koło 150 000 Żydów, którzy mieszkali w Łodzi. Zamiłowanie do miasta i jego historii zaowocowało kolejnymi wystawami, a miedzy innymi "Jest w Łodzi prawosławie" gdzie autor pokazał łódzkie cerkwie oraz łódzkie cmentarze prawosławne. W tym roku w Galerii 87 oraz w Galerii Carte Blanche można było zobaczyć prace poświęcone łódzkiej architekturze. Wystawa nosiła tytuł "Łódź - głowa do góry".

"BZ WBK Press Foto" to jeden z najbardziej prestiżowych konkursów fotografii prasowej organizowanych w Polsce. Od początku wspierają go swoimi markami Bank Zachodni WBK oraz dziennik "Rzeczpospolita". Ideą konkursu BZ WBK Press Foto jest promowanie polskiej fotografii prasowej, docenienie ciężkiej pracy fotoreporterów, którzy bardzo często z narażeniem własnego życia, pokazują nam otaczający nas świat, takim jakim jest. Bez udawania. Po prostu: świat zamknięty w jednej klatce.

Tegoroczna edycja tego konkursu zgromadziła rekordową liczbę zgłoszeń - swoje prace nadesłało 393 autorów, zawodowych fotoreporterów i freelancerów z całej Polski. Jury konkursu, któremu w tym roku przewodniczył jedyny polski laureat nagrody Pulitzera (odpowiednik Oscara dla świata mediów) - Cezary Sokołowski z amerykańskiej agencji prasowej Associated Press, musiało ocenić ponad 8600 zdjęć oraz 30 fotokastów, których łączna długość sięgnęła 2 godzin.

Organizatorzy konkursu starają się dotrzeć z nagrodzonymi pracami do jak najszerszej grupy widzów, a każda wystawa pokonkursowa (których co roku jest 24) gromadzi rzeszę osób zainteresowanych współczesną fotografią. "Bylibyśmy zaszczyceni, gdyby w Łodzi osoby te mogły podziwiać najlepsze polskie fotografie prasowe w gościnnych progach galerii ŁTF." - Grzegorz Kosmala (biuro konkursowe BZ WBK Press Foto 2011).

Krzysztof Jarczewski -  członek naszego Towarzystwa, współpracuje z Polską Agencją Fotografów Forum, pismami Newsweek, Forbes, Koń Polski, witryną www.polskiearaby.com, Fundacją "Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt VIVA!" oraz Stowarzyszeniem na rzecz Nowych Metod Komunikacji i Pracy z Końmi oraz Treningu Koni "Okiem Konia".

Krzysztof Jarczewski od dawna specjalizuje się w fotografowaniu koni. Na ich obserwacji spędził wiele lat. Widział wolne konie w dzikich tabunach żyjące na swobodzie, wierzchowce biorące udział w zawodach sportowych, a także maltretowane zwierzęta na targach końskich. Poprzez wieloletnie obserwacje tych zwierząt nauczył się odczytywać język ich ciała. Widział jak zachowują się, kiedy są szczęśliwe i wolne, a jak wyglądają kiedy odczuwają dyskomfort i ból. Ta wrażliwość  nie pozwoliła mu zachować obojętności wobec tego, co ujrzał na targu koni w Skaryszewie. Tak powstały pierwsze zdjęcia, a potem pomysł głośnej akcji "Protest fotografów przeciwko maltretowaniu koni", w której w tym roku wzięły udział dziesiątki osób. Konie nie płaczą z bólu i dlatego często  postronny obserwator może nie zdawać sobie sprawy z tego, co widzi. Krzysztof, dzięki swojej wrażliwości, postanowił pokazać na swojej wystawie, czym jest końskie cierpienie. W pewnym momencie zdał sobie sprawę, że jest ono obecne nie tylko tam, gdzie konie jadą na rzeź. Ten sam ból ujrzał w oczach niektórych wierzchowców na zawodach sportowych, pokazach, w szkółkach jeździeckich, w zaprzęgach. Tam,gdzie wszystko z zewnątrz wygląda bardzo ładnie ale w rzeczywistości jest tym, co autor zdjęć nazwał "Złotymi klatkami". Jego fotografie obnażają przerażającą prawdę â?? cierpienie koni jest wokół nas. Musimy tylko spojrzeć na nie wrażliwym okiem fotografa.

Edward Bogdański (eddybody) - ur. w 1953 w Sopocie. Z wykształcenia romanista. Grafik, satyryk, scenarzysta, prozaik, podróżnik, fotograf. Wyjeżdża z Łodzi i od 1981 r. przebywa na stałe w Paryżu. Bogata działalność artystyczna - rysunek satyryczny, czarny humor, ilustracja, nowela, teatr, scenariusze, assemblage, fotografia. Publikuje rysunki i prozy w pismach polskich w kraju i za granicą:
- wystawa rysunku satyrycznego w Legnicy i "Eros w karykaturze" (Warszawa)
- monodram "Jan Kowalski" (scenariusz i interpretacja)
- sztuka teatralna "Syci" w Kalamburze we Wrocławiu w reżyserii Andrzeja Czernego (1988).
- wystawa indywidualna assemblage i rysunków w Pantin (1989).
- wystawa assemblage - Paryż (1993).
Ilustruje fotografiami książki Jana Tomkowskiego "Dzieje Myśli", "Poeci i samobójcy", ilustruje okładki książek Aleksandra Silbera "Lot z pajacem" (PIW), Jacka Dźbały "Pieszczochy losu" (PIW) i Pierre Bitoun "Les Cumulards" (Stock). Ostatnio pisze zbiór nowel i opowiadań obyczajowych ("Bożenka i chłopy"). Od siedmiu lat publikuje zdjęcia w necie pod pseudonimem eddybody, głównie na portalu: www.onephototo.net

Wystawa "Podróż" jest historią wędrówki nierealnej, symbolicznej. Jest zbiorem kilku podróży. Tytuły odgrywają tu ważną rolę. Człowiek wędruje, obnaża swoje ograniczenia i bezsilność wobec natury. Z drugiej strony - byt niepowtarzalny, mający wewnętrzną siłę, marzenia, pragnienia. Zdjęcia są interpretacją, subiektywnym widzeniem świata, przejawem stanów ducha.

Maksymilian Rigamonti (rocznik 1974) fotoreporter freelancer. Pracował dla Dziennika i Życia Warszawy. Obecnie współpracuje z tygodnikami Newsweek, Wprost i miesięcznikiem Sukces. Laureat m.in. nagrody specjalnej BZWBK Press Photo 2011 za fotoreportaż "Smoleńsk". Maksymilian Rigamonti był Afganistanie dwa razy (wiosna 2009, lato 2010), w polskich bazach wojskowych FOB Ghazni, FOB Warrior, FOB Vulcan, towarzyszył żołnierzom z 1 Plutonu Zgrupowana Bojowego Alpha VII Zmiany PKW Afganistan. Nie rozstawał się z aparatem, zrobił setki zdjęć. Składają się one na nietypowy reportaż wojenny, bardziej intymny dziennik z prywatnego życia żołnierzy niż gorącą relację z ich wojskowych działań. Oglądamy wojnę z bardzo bliska, od środka, dosłownie i w przenośni - od kuchni. Zero patosu. "€žAfghanistan Now!"€ to obrazy codzienności, codzienności pełnej beztroski, relaksu, śmiechu, ale i niepewności, strachu, brutalności.

Wylądowałem. Wśród dwóch tysięcy żołnierzy. Nie znałem nikogo.  "€žE, ty! Masz coś?"€“ zagadnął mnie taki jeden. I już wiedziałem, że będzie bohaterem moich zdjęć. Zaraz poznał mnie ze swoimi kumplami. I zostałem ich kumplem. Szybko zapomnieli, że zamiast kałacha mam canona. Byłem z nimi przez półtora miesiąca. Fotografowałem ich codzienność. I straszną -€“ z wybuchami, strzałami. I przyjemną -€“ z plażowaniem, dowcipami i nudą. Wojnę zobaczyłem. Z zupełnie innej strony.

Cezary Pecold - rocznik 1971, łodzianin, członek naszego Towarzystwa. Fotografia jest jego pasją i pracą już od ponad 20 lat. Jest absolwentem fotografii na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi. Pracował jako fotoreporter "Gazety Wyborczej" w Łodzi, następnie w Polskiej Agencji Prasowej. Od 1998 r. m.in. związany z agencją FORUM, Agencją Reporter, Tygodnikiem Polityka oraz Newsweek Polska. Jego zdjęcia publikowane są w magazynach i tygodnikach ogólnopolskich. Przez cztery lata fotoreporter gazety Fakt, zaś od 4 lat pracuje w gazecie "Super Express". Specjalizuje się w fotoreportażu społecznym. Autor kilku indywidualnych wystaw oraz wystaw zbiorowych.

"€žMoja Łódź, czyli powidoki" -€ to subiektywny zapis Łodzi. Przy tworzeniu tego projektu wykorzystano Holgę i Agfa Click II, proste aparaty formatu 6x6 posiadające jeden czas migawki i dwie przesłony. "Czuje się przytłoczony techniką i kolorem na co dzień robiąc setki zdjęć dziennie aparatem cyfrowym dla prasy. W ten sposób chciałem odetchnąć i skupić się na gotowej formie obrazu. Spacerując po ukochanym mieście rejestrując aparatem, zapisując w pamięci obrazy, które mam pod powiekami (powidoki)" - Cezary Pecold.

Na spotkaniach z dziećmi prezes ŁTF - Sławomir Grzanek wyjaśniał tajniki wykonania zdjęć w kontekście fotografowania przyrody. Efektem tych spotkań jest właśnie ta wystawa, na której zaprezentowane zostaną zdjęcia wykonane przez dzieci. Zapraszamy!

Autorzy zdjęć:
Otylia Nowakowska, Wiktoria Napióra, Weronika Napióra, Marta Stawiszyńska, Karolina Płachcińska, Oliwia Malec, Milena Sulima, Julia Knyszyńska, Alicja Raźniewska, Ania Kmita, Ania Jonowa, Martyna Zając, Patryk Skoczylas, Jaś Bąbka, Kuba Gierach.

Opieka nad kołem fotograficznym:
Małgorzata Borecka- Mateja
Sylwia Mikołajczyk

Dyrektor Przedszkola Miejskiego Nr 185 w Łodzi:
Elżbieta Makowska- Kuś

Tomasz Tomaszewski jest jednym z najbardziej znanych polskich fotografów. członek Związku Polskich Artystów Fotografików, agencji Visum Archiv w Hamburgu, agencji Image Collection w Waszyngtonie oraz American Society of Magazine Photographers. Zajmuje się fotografią prasową, publikował swoje zdjęcia zarówno w najważniejszych pismach polskich jak i w największych magazynach zagranicznych, między innymi: Stern, Paris Match, GEO, New York Times, Time, Fortune, Vogue, Die Zeit, Elle. Wydał kilka książek autorskich: OSTATNI - Współcześni Żydzi Polscy (tekst Małgorzata Niezabitowska), W poszukiwaniu Ameryki (tekst Małgorzata Niezabitowska), Cyganie Polscy (tekst Jerzy Ficowski), W Centrum, Niezwykła  Hiszpania, Rzut Beretem oraz ilustrował swoimi pracami kilkanaście prac zbiorowych. Autor wielu wystaw indywidualnych w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Japonii, Holandii, Włoszech, Irlandii, Niemczech, Polsce i na Madagaskarze. Laureat polskich oraz międzynarodowych nagród fotograficznych. Od dwudziestu lat współpracuje z magazynem National Geographic, w którym opublikował 18. esejów fotograficznych, a od roku 1999 jest głównym konsultantem jego polskiej edycji. Uczy fotografii w Polsce, USA, Niemczech i we Włoszech.

"Hades?" to wielokrotnie nagradzany projekt fotograficzny, o którym sam Autor mówi tak: "€žKolekcja prezentowanych zdjęć powstała między marcem a sierpniem 2009 roku. Moją intencją było uhonorowanie ludzi ciężkiej fizycznej pracy. Robotników. Wybrałem Górny Śląsk, gdzie etos pracy, tradycje oraz rytuały z nim związane, wydawały mi się najbardziej żywe, widoczne i barwne. Polska zmienia się szybko i na wielu moich fotografiach widać czynności, miejsca i przedmioty odchodzące już  do historii. Jest to więc również w jakimś fragmencie opowieść o samym Śląsku. Dzisiaj."

"Hades?" to nie tylko pochwała Śląska, śląskości, ale również i przykład wybitnej klasycznej fotografii humanistycznej.

Tegoroczna edycja konkursu cieszyła się wyjątkowo dużym zainteresowaniem, czego dowodem jest zgłoszenie się 205 autorów, co stanowi prawie 1000 prac. Po zapoznaniu się z pracami i przeprowadzeniu dyskusji członkowie Jury postanowili przyznać nagrody następującym autorom i pracom:

Kategoria I (do 16 lat):
Wyróżnienia:
1. Jakub Góral za zdjęcia: Architektura kościelna, Ślady na niebie, Prawo i świętość, Kwadrat Detalu
2. Michał Galiński za zdjęcia: Łódzki wschód słońca, Wiosna, Patrząc w niebo
3. Jagna Pastusiak za cykl zdjęć oraz zdjęcia: Okno na niebo I, II i III, Słońce za murami, 3 kolory

Kategoria II (powyżej 16 lat - open):
I miejsce - Witold Woźniak za zdjęcia: W łódzkim Luwrze, Magia muzyki, Pałacowe klimaty
II miejsce - Karol Wysznacki za zdjęcie: Łódź kusząca
III miejsce - Dobrawa Rutkowska za cykl zdjęć: Spotkania jak z obrazka
Wyróżnienia:
1. Paweł Olejniczak za zdjęcie: Schodami do...
2. Paweł Olejniczak za zdjęcie: Fabryka
3. Matylda Wasiljew za zdjęcie: Na fali dawnego przemysłu
 
Laureatom gratulujemy!!!