Aktualności

Jury w składzie: prof. Aleksander Błoński - PWSFTviT, ZPAF; Krzysztof Lipiński - PWSFTviT; prof. Andrzej Różycki - ZPAF; Wojciech Tkaczyński - PWSFTviT, ŁTF; Piotr Szczegłów - ZPAF; Zbigniew Wichłacz - PWSFTviT, ZPAF przyznało następujące nagrody:

• Złoty medal ŁTF za twórczość artystyczną - Adamowi Zielińskiemu za zestaw czterech prac "Głębia ostrości"
• Srebrny medal ŁTF za twórczość artystyczną - Izabeli Zielińskiej za zestaw czterech prac "xxx 1"
• Brązowy medal ŁTF za twórczość artystyczną - Piotrowi Pardusowi za pracę "Dźwięk"
• Dyplom ŁTF za twórczość artystyczną - Witkowi Kurowskiemu za zestaw trzech prac "Notatki z podróży"
• Dyplom ŁTF za twórczość artystyczną - Mariuszowi Nowickiemu za pracę "Zapętleni w czasoprzestrzeni"

Wszystkie wyróżnione prace można można obejrzeć na naszym blogu: http://galerialtf.blogspot.com/

Jak fotografować? Gdzie znajdować wzory odpowiadające współczesnym poglądom estetycznym i socjologicznym, a także pragnieniom osób stojących z obydwu stron aparatu fotograficznego, to jest modela i fotografa?  Niezbędnym jest rozbudzenie w sobie zdrowej ciekawości poznawczej w różnych dziedzinach sztuki: w malarstwie, fotografii, teatrze, muzyce, ale również w literaturze, psychologii, socjologii. To są podstawy pracy na planie fotograficznym. Dzięki temu bardziej świadomie wykorzystujemy możliwości obrazu fotograficznego w oddziaływaniu na widza, tworzymy czytelny, zrozumiały przekaz. Nie naśladujmy nawet największych mistrzów. Zawsze będziemy kimś nieautentycznym, a nasze prace będą odczytywane jako wtórne. Jedynie nasza inność i wyjątkowość może wzbudzić zaciekawienie i szczery podziw dla naszego rozumienia sztuki. Fotografujmy własną bajkę! - Dr Sergiusz Sachno

Agnieszka Noworyta - 1984 Łódź. Fotografuje bez zobowiązań, pomiędzy Sieffem a Newtonem. Jej zdjęcia to zapis chwil, kiedy zmysły na ułamek sekundy rozsadzają spokojny bieg myśli.

Łukasz Skowroński - 1986 Bydgoszcz. W 2010 r. kończy studia wyższe w Instytucie Socjologi UŁ katedra dziennikarstwa i komunikacji społecznej. Obecnie zajmuje się fotografią reklamową i artystyczną, prowadzi kursy fotografii cyfrowej. Kreowanie świata znajdującego się przed obiektywem, a także obcowanie z zaangażowanymi w każdy realizowany pomysł ludźmi to dla Łukasza największe zalety pracy w tej branży. Jego zawodowym marzeniem jest możliwość całkowitego poświęcenia się fotografowaniu mody.

Michał Awin - 1987 Łódź. Miłośnik zarówno tradycyjnych, jak i cyfrowych technik obrazowania fotograficznego. Zajmuje się głównie fotografią mody portretową, oraz personalnymi projektami. Bezustannie poszukujący inspiracji. W swojej twórczości stara się  ukazać nową jakość, nieschematyczność oraz estetyczną więź z przekazem. Pragnie utrawalać  to co osiągalne jedynie w wyobraźni. Jego marzeniem jest fotografowanie projektów haute couture.

"Łabędzie gody - to próba pokazania intymnego fragmentu życia łabędzi podczas tańca godowego. Od momentu wykonania pierwszego zdjęcia do wykonania zdjęcia ostatniego upłynęło ponad 90 minut. Tempo w jakim następowała zmiana akcji, wymagało podejmowania błyskawicznych decyzji w zakresie ustawienia aparatu. Każde dłuższe zastanowienie powodowałoby stratę kolejnych niepowtarzalnych ujęć. Zdjęcia zostały wykonane 23 kwietnia 2011 roku. Ostatnie zdjęcie młodego łabędzia powstało 5 listopada. Zostało zrobione w tym samym miejscu, w którym odbył się taniec godowy. Można domniemywać, że jest to owoc kwietniowej miłości. A miejscem tym był park im. J. Piłsudskiego w Łodzi, czyli popularne Zdrowie. Jak widać w Łodzi też wiele się dzieje. A łódzkie parki są piękne." - Andrzej S. Stanisławski.

Andrzej Stanisław Stanisławski - absolwent Uniwersytetu Łódzkiego. Miłośnik fotografii. Członek Zarządu Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego. Autor wielu wystaw poświęconych Łodzi i łódzkim czterem kulturom. Współpracował z Biurem Promocji i Współpracy z Zagranicą Urzędu Miasta Łodzi, Gazetą Wyborczą przy tworzeniu spacerownika po Łodzi żydowskiej, z Muzeum Miasta Łodzi podczas zjazdu rodziny Poznańskich i wieloma innymi instytucjami. W swoich  dotychczasowych pracach pokazywał głównie łódzkie nekropolie. Szczególne znaczenie dla twórczości fotograficznej miał cmentarz żydowski w Łodzi. Tajemniczość i magia tego miejsca zaowocowała wydaniem wraz z wydawnictwem "HAMAL" albumu o największym cmentarzu żydowskim w Europie, gdzie spoczywa koło 150 000 Żydów, którzy mieszkali w Łodzi. Zamiłowanie do miasta i jego historii zaowocowało kolejnymi wystawami, a miedzy innymi "Jest w Łodzi prawosławie" gdzie autor pokazał łódzkie cerkwie oraz łódzkie cmentarze prawosławne. W tym roku w Galerii 87 oraz w Galerii Carte Blanche można było zobaczyć prace poświęcone łódzkiej architekturze. Wystawa nosiła tytuł "Łódź - głowa do góry".

"BZ WBK Press Foto" to jeden z najbardziej prestiżowych konkursów fotografii prasowej organizowanych w Polsce. Od początku wspierają go swoimi markami Bank Zachodni WBK oraz dziennik "Rzeczpospolita". Ideą konkursu BZ WBK Press Foto jest promowanie polskiej fotografii prasowej, docenienie ciężkiej pracy fotoreporterów, którzy bardzo często z narażeniem własnego życia, pokazują nam otaczający nas świat, takim jakim jest. Bez udawania. Po prostu: świat zamknięty w jednej klatce.

Tegoroczna edycja tego konkursu zgromadziła rekordową liczbę zgłoszeń - swoje prace nadesłało 393 autorów, zawodowych fotoreporterów i freelancerów z całej Polski. Jury konkursu, któremu w tym roku przewodniczył jedyny polski laureat nagrody Pulitzera (odpowiednik Oscara dla świata mediów) - Cezary Sokołowski z amerykańskiej agencji prasowej Associated Press, musiało ocenić ponad 8600 zdjęć oraz 30 fotokastów, których łączna długość sięgnęła 2 godzin.

Organizatorzy konkursu starają się dotrzeć z nagrodzonymi pracami do jak najszerszej grupy widzów, a każda wystawa pokonkursowa (których co roku jest 24) gromadzi rzeszę osób zainteresowanych współczesną fotografią. "Bylibyśmy zaszczyceni, gdyby w Łodzi osoby te mogły podziwiać najlepsze polskie fotografie prasowe w gościnnych progach galerii ŁTF." - Grzegorz Kosmala (biuro konkursowe BZ WBK Press Foto 2011).

Krzysztof Jarczewski -  członek naszego Towarzystwa, współpracuje z Polską Agencją Fotografów Forum, pismami Newsweek, Forbes, Koń Polski, witryną www.polskiearaby.com, Fundacją "Międzynarodowy Ruch na Rzecz Zwierząt VIVA!" oraz Stowarzyszeniem na rzecz Nowych Metod Komunikacji i Pracy z Końmi oraz Treningu Koni "Okiem Konia".

Krzysztof Jarczewski od dawna specjalizuje się w fotografowaniu koni. Na ich obserwacji spędził wiele lat. Widział wolne konie w dzikich tabunach żyjące na swobodzie, wierzchowce biorące udział w zawodach sportowych, a także maltretowane zwierzęta na targach końskich. Poprzez wieloletnie obserwacje tych zwierząt nauczył się odczytywać język ich ciała. Widział jak zachowują się, kiedy są szczęśliwe i wolne, a jak wyglądają kiedy odczuwają dyskomfort i ból. Ta wrażliwość  nie pozwoliła mu zachować obojętności wobec tego, co ujrzał na targu koni w Skaryszewie. Tak powstały pierwsze zdjęcia, a potem pomysł głośnej akcji "Protest fotografów przeciwko maltretowaniu koni", w której w tym roku wzięły udział dziesiątki osób. Konie nie płaczą z bólu i dlatego często  postronny obserwator może nie zdawać sobie sprawy z tego, co widzi. Krzysztof, dzięki swojej wrażliwości, postanowił pokazać na swojej wystawie, czym jest końskie cierpienie. W pewnym momencie zdał sobie sprawę, że jest ono obecne nie tylko tam, gdzie konie jadą na rzeź. Ten sam ból ujrzał w oczach niektórych wierzchowców na zawodach sportowych, pokazach, w szkółkach jeździeckich, w zaprzęgach. Tam,gdzie wszystko z zewnątrz wygląda bardzo ładnie ale w rzeczywistości jest tym, co autor zdjęć nazwał "Złotymi klatkami". Jego fotografie obnażają przerażającą prawdę â?? cierpienie koni jest wokół nas. Musimy tylko spojrzeć na nie wrażliwym okiem fotografa.

Edward Bogdański (eddybody) - ur. w 1953 w Sopocie. Z wykształcenia romanista. Grafik, satyryk, scenarzysta, prozaik, podróżnik, fotograf. Wyjeżdża z Łodzi i od 1981 r. przebywa na stałe w Paryżu. Bogata działalność artystyczna - rysunek satyryczny, czarny humor, ilustracja, nowela, teatr, scenariusze, assemblage, fotografia. Publikuje rysunki i prozy w pismach polskich w kraju i za granicą:
- wystawa rysunku satyrycznego w Legnicy i "Eros w karykaturze" (Warszawa)
- monodram "Jan Kowalski" (scenariusz i interpretacja)
- sztuka teatralna "Syci" w Kalamburze we Wrocławiu w reżyserii Andrzeja Czernego (1988).
- wystawa indywidualna assemblage i rysunków w Pantin (1989).
- wystawa assemblage - Paryż (1993).
Ilustruje fotografiami książki Jana Tomkowskiego "Dzieje Myśli", "Poeci i samobójcy", ilustruje okładki książek Aleksandra Silbera "Lot z pajacem" (PIW), Jacka Dźbały "Pieszczochy losu" (PIW) i Pierre Bitoun "Les Cumulards" (Stock). Ostatnio pisze zbiór nowel i opowiadań obyczajowych ("Bożenka i chłopy"). Od siedmiu lat publikuje zdjęcia w necie pod pseudonimem eddybody, głównie na portalu: www.onephototo.net

Wystawa "Podróż" jest historią wędrówki nierealnej, symbolicznej. Jest zbiorem kilku podróży. Tytuły odgrywają tu ważną rolę. Człowiek wędruje, obnaża swoje ograniczenia i bezsilność wobec natury. Z drugiej strony - byt niepowtarzalny, mający wewnętrzną siłę, marzenia, pragnienia. Zdjęcia są interpretacją, subiektywnym widzeniem świata, przejawem stanów ducha.

Maksymilian Rigamonti (rocznik 1974) fotoreporter freelancer. Pracował dla Dziennika i Życia Warszawy. Obecnie współpracuje z tygodnikami Newsweek, Wprost i miesięcznikiem Sukces. Laureat m.in. nagrody specjalnej BZWBK Press Photo 2011 za fotoreportaż "Smoleńsk". Maksymilian Rigamonti był Afganistanie dwa razy (wiosna 2009, lato 2010), w polskich bazach wojskowych FOB Ghazni, FOB Warrior, FOB Vulcan, towarzyszył żołnierzom z 1 Plutonu Zgrupowana Bojowego Alpha VII Zmiany PKW Afganistan. Nie rozstawał się z aparatem, zrobił setki zdjęć. Składają się one na nietypowy reportaż wojenny, bardziej intymny dziennik z prywatnego życia żołnierzy niż gorącą relację z ich wojskowych działań. Oglądamy wojnę z bardzo bliska, od środka, dosłownie i w przenośni - od kuchni. Zero patosu. "€žAfghanistan Now!"€ to obrazy codzienności, codzienności pełnej beztroski, relaksu, śmiechu, ale i niepewności, strachu, brutalności.

Wylądowałem. Wśród dwóch tysięcy żołnierzy. Nie znałem nikogo.  "€žE, ty! Masz coś?"€“ zagadnął mnie taki jeden. I już wiedziałem, że będzie bohaterem moich zdjęć. Zaraz poznał mnie ze swoimi kumplami. I zostałem ich kumplem. Szybko zapomnieli, że zamiast kałacha mam canona. Byłem z nimi przez półtora miesiąca. Fotografowałem ich codzienność. I straszną -€“ z wybuchami, strzałami. I przyjemną -€“ z plażowaniem, dowcipami i nudą. Wojnę zobaczyłem. Z zupełnie innej strony.

Cezary Pecold - rocznik 1971, łodzianin, członek naszego Towarzystwa. Fotografia jest jego pasją i pracą już od ponad 20 lat. Jest absolwentem fotografii na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi. Pracował jako fotoreporter "Gazety Wyborczej" w Łodzi, następnie w Polskiej Agencji Prasowej. Od 1998 r. m.in. związany z agencją FORUM, Agencją Reporter, Tygodnikiem Polityka oraz Newsweek Polska. Jego zdjęcia publikowane są w magazynach i tygodnikach ogólnopolskich. Przez cztery lata fotoreporter gazety Fakt, zaś od 4 lat pracuje w gazecie "Super Express". Specjalizuje się w fotoreportażu społecznym. Autor kilku indywidualnych wystaw oraz wystaw zbiorowych.

"€žMoja Łódź, czyli powidoki" -€ to subiektywny zapis Łodzi. Przy tworzeniu tego projektu wykorzystano Holgę i Agfa Click II, proste aparaty formatu 6x6 posiadające jeden czas migawki i dwie przesłony. "Czuje się przytłoczony techniką i kolorem na co dzień robiąc setki zdjęć dziennie aparatem cyfrowym dla prasy. W ten sposób chciałem odetchnąć i skupić się na gotowej formie obrazu. Spacerując po ukochanym mieście rejestrując aparatem, zapisując w pamięci obrazy, które mam pod powiekami (powidoki)" - Cezary Pecold.

Na spotkaniach z dziećmi prezes ŁTF - Sławomir Grzanek wyjaśniał tajniki wykonania zdjęć w kontekście fotografowania przyrody. Efektem tych spotkań jest właśnie ta wystawa, na której zaprezentowane zostaną zdjęcia wykonane przez dzieci. Zapraszamy!

Autorzy zdjęć:
Otylia Nowakowska, Wiktoria Napióra, Weronika Napióra, Marta Stawiszyńska, Karolina Płachcińska, Oliwia Malec, Milena Sulima, Julia Knyszyńska, Alicja Raźniewska, Ania Kmita, Ania Jonowa, Martyna Zając, Patryk Skoczylas, Jaś Bąbka, Kuba Gierach.

Opieka nad kołem fotograficznym:
Małgorzata Borecka- Mateja
Sylwia Mikołajczyk

Dyrektor Przedszkola Miejskiego Nr 185 w Łodzi:
Elżbieta Makowska- Kuś

Tomasz Tomaszewski jest jednym z najbardziej znanych polskich fotografów. członek Związku Polskich Artystów Fotografików, agencji Visum Archiv w Hamburgu, agencji Image Collection w Waszyngtonie oraz American Society of Magazine Photographers. Zajmuje się fotografią prasową, publikował swoje zdjęcia zarówno w najważniejszych pismach polskich jak i w największych magazynach zagranicznych, między innymi: Stern, Paris Match, GEO, New York Times, Time, Fortune, Vogue, Die Zeit, Elle. Wydał kilka książek autorskich: OSTATNI - Współcześni Żydzi Polscy (tekst Małgorzata Niezabitowska), W poszukiwaniu Ameryki (tekst Małgorzata Niezabitowska), Cyganie Polscy (tekst Jerzy Ficowski), W Centrum, Niezwykła  Hiszpania, Rzut Beretem oraz ilustrował swoimi pracami kilkanaście prac zbiorowych. Autor wielu wystaw indywidualnych w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Japonii, Holandii, Włoszech, Irlandii, Niemczech, Polsce i na Madagaskarze. Laureat polskich oraz międzynarodowych nagród fotograficznych. Od dwudziestu lat współpracuje z magazynem National Geographic, w którym opublikował 18. esejów fotograficznych, a od roku 1999 jest głównym konsultantem jego polskiej edycji. Uczy fotografii w Polsce, USA, Niemczech i we Włoszech.

"Hades?" to wielokrotnie nagradzany projekt fotograficzny, o którym sam Autor mówi tak: "€žKolekcja prezentowanych zdjęć powstała między marcem a sierpniem 2009 roku. Moją intencją było uhonorowanie ludzi ciężkiej fizycznej pracy. Robotników. Wybrałem Górny Śląsk, gdzie etos pracy, tradycje oraz rytuały z nim związane, wydawały mi się najbardziej żywe, widoczne i barwne. Polska zmienia się szybko i na wielu moich fotografiach widać czynności, miejsca i przedmioty odchodzące już  do historii. Jest to więc również w jakimś fragmencie opowieść o samym Śląsku. Dzisiaj."

"Hades?" to nie tylko pochwała Śląska, śląskości, ale również i przykład wybitnej klasycznej fotografii humanistycznej.

Tegoroczna edycja konkursu cieszyła się wyjątkowo dużym zainteresowaniem, czego dowodem jest zgłoszenie się 205 autorów, co stanowi prawie 1000 prac. Po zapoznaniu się z pracami i przeprowadzeniu dyskusji członkowie Jury postanowili przyznać nagrody następującym autorom i pracom:

Kategoria I (do 16 lat):
Wyróżnienia:
1. Jakub Góral za zdjęcia: Architektura kościelna, Ślady na niebie, Prawo i świętość, Kwadrat Detalu
2. Michał Galiński za zdjęcia: Łódzki wschód słońca, Wiosna, Patrząc w niebo
3. Jagna Pastusiak za cykl zdjęć oraz zdjęcia: Okno na niebo I, II i III, Słońce za murami, 3 kolory

Kategoria II (powyżej 16 lat - open):
I miejsce - Witold Woźniak za zdjęcia: W łódzkim Luwrze, Magia muzyki, Pałacowe klimaty
II miejsce - Karol Wysznacki za zdjęcie: Łódź kusząca
III miejsce - Dobrawa Rutkowska za cykl zdjęć: Spotkania jak z obrazka
Wyróżnienia:
1. Paweł Olejniczak za zdjęcie: Schodami do...
2. Paweł Olejniczak za zdjęcie: Fabryka
3. Matylda Wasiljew za zdjęcie: Na fali dawnego przemysłu
 
Laureatom gratulujemy!!!

"Łódź - Bruxelles..." odzwierciedla unikalną wizję polskich fotografów w stosunku do Brukseli i belgijskich fotografów w stosunku do Łodzi. Zdjęcia te zostały zrobione w czasie wizyt, które były zbyt krótkie, ale bardzo intensywne. Poprzez te niezwykłe obrazy, przepełnione emocjami został włożony prosty, ale istotny wkład mający na celu wzajemne zapoznanie, co okazuje się być niezwykle przydatne w dzisiejszych czasach. Wszystko skłania mnie do przypuszczenia, że to unikatowa i piękna historia, która jest daleka od zakończenia się. - Vincent Verhaeren

Autorzy: Vincent Verhaeren, Tymoteusz Lekler, Barbara Harsch, Krzysztof Wojciechowski, André Demuth, Michał Małkiewicz, Christiane Desmedt, Sławomir Grzanek, Anna Robazynski, Tadeusz Hałatek, Françoise Remy, Mariusz Nowicki, Pascal Ducourant, Witek Kurowski, Michel Dusariez, Witold Krymarys, Stéphane G. Schollaert, Tadeusz Wijata, Piotr Rosiński.

Krzysztof Cichosz (ur. 1955) - jego twórczość dotyka fotografii dokumentalnej, socjologicznej i kreacyjnej oraz mediów elektronicznych. Opracował własną metodę wykonywania wielkoformatowych, przestrzennych fotoinstalacji – łączących fotografię z elementami malarstwa, rzeźby i techniką komputerową. Zorganizował 27 wystaw indywidualnych oraz uczestniczył w 70 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą. Był kuratorem kilku wystaw zbiorowych. Jest laureatem kilku nagród za działalność artystyczną i popularyzatorską. Jest pomysłodawcą i kuratorem Galerii FF (Forum Fotografii) działającej w Łodzi od 1983 r. w Łódzkim Domu Kultury. Pracuje jako wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, (PWSFTviT). Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików.

Fotoinstalacje - są otwartym cyklem samodzielnych obiektów - zrealizowanych metodą, nad którą Autor pracuje od końca lat osiemdziesiątych. Każdy obiekt składa się z wielu elementów, wykonanych z transparentnego materiału fotograficznego, zamontowanych przestrzennie w kilku warstwach (od trzech do pięciu, najczęściej w czterech). Podstawę ich realizacji stanowią "obrazy archetypy" zaczerpnięte z otaczającej nas ikonosfery: podręczników, encyklopedii, gazet, itp... Obrazy te Krzysztof Cichodz poddaje złożonemu procesowi destrukcji konstruktywnej, rozkładając je przez specjalnie zaprojektowane "rastry" (struktury graficzne) na wiele elementów z materiału transparentnego. Po zmontowaniu w przestrzeni elementy te tworzą duże obiekty - "prawie" abstrakcyjne. Pierwotne obrazy możliwe są do odczytania tylko po znalezieniu odpowiednio odległego punktu widzenia - dzięki syntetyzującej właściwości  umysłu oglądającego... Zderzając symboliczność wybranych "obrazów-archetypów" z symboliką destruujących je  "rastrów", Autor stara się zachęcić odbiorcę do podążania śladem jego refleksji o otaczającym nas świecie... Przedstawione na wystawie wybrane fotoinstalacje tematycznie odnoszą się do zagadnień dobra i zła.

Elżbieta Dworak - artysta fotografik, członek ZPAF, zaprezentuje zdjęcia z miesięcznej wyprawy z plecakiem do magicznych Indii. Jest to kraj wielu kultur, religii, wspaniałych zabytków, który przyciaga swoim bogactwem, ale jednocześnie zadziwia, a niejednokrotnie szokuje każdego kto tu przyjeżdża.

Wystawa jest kolejną prezentacją czasową z cyklu "Nie-zwykła Łódź". Na ekspozycji znajduje się 22 czarno-białych fotografii. To niebanalny, oryginalny łódzki reportaż, podpatrzeni ludzie, codzienne sytuacje obok których często  przechodzimy obojętnie, niezwykłe  spotkanie ze "€žzwykłością"€... Zdjęcia Sławomira Grzanka urzekają trafnością obserwacji. Pozbawione są klarowności i jednoznaczności, jednak treść i kompozycja łączą się ze sobą tworząc niezapomniany obraz chwili. Pokazują człowieka wkomponowanego w miejską ikonosferę - człowieka ambiwalentnego, który nadaje inny wymiar rzeczywistości i zmienia jej wizerunek. To świat nostalgiczny ale i groteskowy. Trochę w nim komizmu i liryki.

Profesor Aleksander Błoński pisze o autorze prezentowanych zdjęć: €žPodobają mi się zdjęcia Sławomira Grzanka. Wiem, że nie mogę tak zacząć. Najpierw pomysł, realizacja, warsztat, a na końcu mój gust. Ale ja bardzo cenię fotografię powstająca z przyłożenia do oka aparatu. I albo widzisz i jesteś, a jak nie widzisz - to cię nie ma. Tak powstały najlepsze zdjęcia w historii fotografii. Sławomir Grzanek ma tego świadomość. Jego prace wpisują się w nurt fotografii ulicznej. Nie jest napastliwy wobec ludzi, których fotografuje. Można u niego zauważyć bressonowski moment decydujący. Autor wystawy jest prezesem Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego. Od niepamiętnych czasów (to w Polsce fenomen) zajmuje ono lokal przy Piotrkowskiej 102. Wiele zdjęć powstało w okolicach tego adresu, bo jak mówił Edward Steichen, nie trzeba opuszczać własnego ogrodu, żeby zrobić dobre zdjęcie. Sławomir Grzanek wyraźnie lubi pojazdy, najczęściej jednośladowe -€“ rower, motocykl, skuter. Te wehikuły wprowadzają ruch, jak na zdjęciu z ławeczką Rubinsteina, albo stanowią kontrapunkt jak wypasiony motocykl dla leciwych pań, odpoczywających nieopodal na ławce. Człowiek na zdjęciach Grzanka nie przeżywa dramatów -€“ siedzi przed bramą, wystaje przed kioskiem, przypatruje się ulicznemu ruchowi. Osobną grupę stanowią dzieci i młodzież. Chłopiec mierzący z pistoletu, jakby we własną nogę, przypomina mi zdjęcia Williama Kleina i Martine Franck, tyle że tam celowali w fotografa. Dyskretnie, niejako mimochodem, dowiadujemy się czegoś z napisów. "Zatrudnimy kucharza i kelnerki". Kto teraz w takim razie gotuje i podaje? "€žTAK DLA ŁODZI"€. Pewnie, że tak. Sławomir Grzanek był filarem nieistniejącego już laboratorium Powiększenie. Ze spokojem oddawałem w jego ręce albumy i negatywy do skanowania. Fred Ritchin, amerykański profesor fotografii, napisał: "€žRzeczywistość, czego uczy obraz, musi być pokazana w sposób co najmniej przyjemny, jeśli nie uwodzicielski". Sławomir Grzanek dobrze o tym wie.

Sławomir Grzanek (ur. 1968) Prezes Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego (od 2006 r.), członek Zarządu Związku Polskich Artystów Fotografików Okręg Łódzki (od 2006 r.), grupy fotograficznej "POZA", Stowarzyszenia "Foto Humanum" oraz Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego (od 1986 r.).

Wacław Wantuch to jeden z najwybitniejszych polskich fotografików zajmujących się fotografią studyjną a konkretnie aktem. Artysta zajmuje się głównie fotografią czarno-białą, specjalizuje się w aktach kobiecych. Wacław Wantuch ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu oraz Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Na stałe związany z Krakowem, gdzie mieszka i pracuje. Obecnie zajmuje się grafiką i fotografią artystyczną. W 1992 roku ukazała się książka "Kamień wawelski" autorstwa Wantucha. W latach następnych artysta wydał takie albumy fotograficzne jak: "Kraków" (wyd. Sepia Collection, Kraków 2001), "Akt" (wyd. Bosz, Olszanica 2003), "Kraków" (wyd. Art Partner, Kraków 2003) oraz "Akt 2" (wyd. Bosz, Olsznica 2006). Prace artysty prezentowane były zarówno na wystawach indywidualnych, jak i zbiorowych, w kraju i zagranicą. Od 2008 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików.

Wystawa jest wyborem prac przygotowanych do ekspozycji, z nowego albumu pt. "€žAkty", który ukazał się nakładem wydawnictwa Bosz.  Premiera odbyła się w październiku 2010 r. w Warszawskim Oddziale Związku Polskich Artystów Fotografików. Album ten będzie można zakupić w naszej galerii.

Ekspozycja obejmuje ponad 30 zdjęć autorstwa fotografików, którzy wzięli udział w plenerze fotograficznym, zorganizowanym na terenie Teatru Muzycznego w Łodzi. Założeniem organizatorów pleneru było ukazanie teatru w nietypowej dla niego sytuacji - podczas remontu, bez widzów i w tytułowym "antrakcie" - przerwie; swoistym zawieszeniu między przeszłością i przyszłością. Efekt przerósł najśmielsze oczekiwania. Powstał zbiór subiektywnych obrazów: spojrzeń na teatr, aktorów, nieznanego widzom zaplecza, rekwizytów. Każdy z biorących udział w plenerze fotografików zaprezentował inny styl, każdy poszukiwał czegoś innego. Każdy wreszcie opowiedział inną historię. Historię teatru... bez teatru. Na zdjęciach możemy podziwiać nie tylko "pusty" budynek, ale także rekwizyty i ludzi z nim związanych.